Interview met Boukje Jacobs-Mulders

- ensemble lid van het eerste uur en onze

informele "voorzitter"-

"Op mijn 60tigste ging ik met prepensioen en dacht: "nu of nooit!"

"Het spelen met anderen geeft me zoveel energie."

Wie is Boukje Jacobs – Mulder?

“Ik ben iemand die graag met andere mensen muziek maakt. Dit heb ik al sinds mijn 8ste jaar zo gevoelt en ervaren.

Toen ik 8 was woonde ik in Beers. Een klein fries dorp. Een rijtje huizen, paar boerderijen en een kerk. Gelukkig ook een schooltje, waar een onderwijzer zag dat we iets meer moesten doen dan het gewone lesprogramma.

Hij heeft uiteindelijk de ouders zover kunnen krijgen dat we een blokfluit mochten aanschaffen. Hij heeft ons les gegeven en bewerkstelligd dat er iets is gaan ’bloeien’.

Omdat ik in mijn leven ongeveer iedere twee jaar ging verhuizen heeft het zich verder niet ontwikkeld.

In 1986, toen 40 jaar, brak ik mijn enkel op meerdere plaatsen en voor het eerst in mijn leven zat ik in de ziekte wet. In mijn drukke baan, met een meer dan 100% dienstverband, was dit een bijzonder RUSTmoment. Ik realiseerde me dat mijn leven voornamelijk uit hard werken bestond en dat ik dat anders wilde.

Om een lang verhaal kort te houden: ik ontdekte opnieuw de blokfluit; ben bij Dinie Goedhart les gaan nemen en belandde ook al vrij snel in de organisatie “Huismuziek”."

 

Hoe kwam je in contact met het Goedhoutensemble?

“Van het één kwam het ander. Dinie startte met “Het Orkest”. Een groep van ongeveer 35/40 mensen die wekelijks met elkaar speelden. Alle soorten blokfluiten, een cello, een contrabas , en een klavecimbel…………een prachtig gebeuren.

Toen Dinie er helaas mee stopte heeft Stella het gelukkig overgenomen. Een kleiner gezelschap, maar tot nu toe een fijn ensemble."

 

Hoelang en wat bespeel je bij het ensemble?

"Vier blokfluiten (sopraam, alt, tenor en bas) heb ik altijd met veel plezier bespeeld. Toch bleef mijn verlangen uitgaan naar de cello. Inmiddels ben ik 71 jaar, maar op mijn 60tigste ging ik met prepensioen en dacht: nu of nooit!

Ik heb eerst een cello gehuurd en na een jaar zelf een aangeschaft.

Het is een prachtig instrument om te bespelen, maar het blijft moeilijk om echt zuiver te spelen. Je hoeft je vinger ook maar een paar millimeter naast de juiste plek neer te zetten en het klinkt al weer onzuiver. Het gaat wel steeds beter gelukkig, maar ik was er héél graag op mijn 4e jaar mee begonnen. Dat doe ik dan maar in mijn volgende leven….grapje!"'

En dan de manier van strijken. Niet alleen de stok op en neer, maar diepte in de klank neerzetten kort, lang , ingehouden uitbundig, afnemend, aanzettend. Het is een kunst om de juiste klank neer te zetten.

Volgens mijn celloleraar is dit een blijvend en steeds terugkerend gebeuren. Oefenen, oefenen en nogmaals oefenen.

Nu ja, ik hoef geen solist te worden. Ik vind het heerlijk om de basso-continuo partij te strijken in de ensembles waarin ik speel."

 

Wat betekent muziek in je leven?

"'Muziek betekent veel in mijn leven. In de jaren 60/70 was ik een duidelijke popliefhebber. Dit heeft zich verplaatst naar de klassieke muziek. Ik kick op de Barok en Renaissance, maar ook de periodes daarvoor en daarna hebben mijn belangstelling."

 

Wat betekent het ensemble voor jou?

"Het spelen met anderen geeft me zoveel energie. Soms ga ik wat vermoeid naar de donderdagavond repetitie van het Goedhoutensemble, maar kom bijna verlicht en vol energie weer thuis.

Dit heeft natuurlijk te maken met de bezielende leiding van onze dirigent Stella en de energie van de andere spelers.

Ik zou het niet willen missen en blijf het doen, zolang mijn vingers gewillig blijven."

 

Jouw wekelijkse vraag aan het ensemble, nu aan jou: wil je nog iets kwijt?

"Musiceren.....het maakt me gelukkig.”